(red. Dariusz Piotr Klimczak, ks. Stanisław Zimniak SDB)
W „Europie ojczyzn” polska
Wigilia zajmuje miejsce poczesne, jako wyraz umiłowania wartości
humanistycznych i ogólnoludzkich. Jest przesłaniem pokoju, radości, gościnności, pojednania, przede wszystkim zaś
chrześcijańskiej miłości. Od nas Polaków mogą się uczyć inne narody owego łamania się opłatkiem w tę
wigilijną noc, aby „przełamała” się każda noc w życiu człowieka. W tym
uniwersalnym symbolu objawia się „chleb, który zstąpił z Nieba”, a zarazem coś
więcej niż tradycja: po prostu zwyczajny, ludzki gest i ciągła potrzeba –
niekiedy tak trudnego – pojednania/przebaczenia/przełamania.
Oddajemy zatem Państwu Rodzinną Kronikę Wigilijną z życzeniem,
aby dotarła ona do każdej polskiej rodziny w kraju i za granicą, aby stała się
wizytówką tego, co w nas najświętsze i najpiękniejsze. W tym jednoczącym nas
wszystkich geście przekazujemy najważniejsze skarby modlitwy, pamiątek, zwyczajów,
obrzędów, kolęd, Gwiazdora, Gwiazdki, uroków (i smaków) wigilijnego stołu,
życzeń, prezentów i tego, co trudno wyrazić, a co na zawsze pozostaje tajemnicą
w sercu każdego, któremu droga jest ta „Święta Noc, co zajaśniała”.
Rodzinna Kronika Wigilijna składa się z kilku części. W części
„Modlitewnej” znajdą Państwo szczegóły chrześcijańskiego obrzędu Wieczerzy
Wigilijnej (wraz z tekstami specjalnych modlitw), czytaniem ewangelicznym
przeznaczonym na Wigilię (w dwóch tłumaczeniach: Biblii Tysiąclecia i Biblii
ks.Wujka). W kolejnych częściach opisujemy wzorcowy przebieg polskiej
Wigilii, tradycje, zwyczaje i obrzędy świąteczne (wizyta Gwiazdora, szopka,
jasełka, kolędowanie, historia opłatka i choinki itd.). Omawiając wigilijne
zwyczaje i obrzędy staropolskie splatamy dwa kręgi kulturowe: dworski i
chłopski, na których wyrosła tradycja polskiej Wigilii. Zamieszczamy także
papieskie teksty pasterskie Jana Pawła II i Benedykta XVI przeznaczone na
Święta Bożego Narodzenia. w części poetyckiej publikujemy wiersze związane ze
świętami, następnie tradycyjne polskie kolędy oraz wigilijne przepisy
kulinarne. Wreszcie w ostatniej części pozostawiamy kilka kart na zapisy
kronikarskie. Mogą się tam pomieścić wpisy gości wigilijnych, życzenia, opisy
prezentów, wspomnienia dziadków. Niech ta Noc na długo i na zawsze utrwali się
zatem w pamięci i stanie się dla wnuków i prawnuków świadectwem chwili, która
oby trwała wiecznie, bo jest taka piękna!